Z okazji Świąt Bożego Narodzenia postanowiłem zrobić sobie krótkie wolne od internetu (ale nie od komputera!) dlatego też dziś, zamiast w niedzielę, mam dla Was specjalny utwór. Jak nietrudno odgadnąć “Christmas in Hollis” to kawałek poświęcony Bożemu Narodzeniu w Hollis – rodzinnej “dzielni” Run DMC – oraz zagubionemu portfelowi Św. Mikołaja. Tekst – dla zainteresowanych i leniwych – poniżej. Wesołych Świąt! Continue reading
Sobre a Máquina to intrygujący projekt ze słonecznego Rio de Janeiro. Continue reading
Wczoraj, próbując zainteresować moją dziewczynę jakąś muzyką z mojego “repertuaru”, zupełnie przypadkiem przypomniałem sobie o Sufjanie Stevensie, którego nie słuchałem od zeszłorocznej premiery “The Age of Adz”. Na pierwszy ogień poszedł właśnie ten smutny i dołujący utwór, zatytułowany imieniem amerykańskiego seryjnego mordercy i gwałciciela dzieci. Cóż, może nie jest to najlepszy wybór na romantyczny wieczór z drugą połówką, ale na pewno idealnie pasuje do dzisiejszej ponurej pogody we Wrocławiu. A może stanowi także materiał do przemyśleń nad naszą naturą….
O istnieniu Jaara dowiedziałem się słuchając premierowych utworów jego pobocznego projektu Darkside, w którym udziela się wespół z gitarzystą Dave’m Harringtonem. Mariaż rockowych inspiracji z minimalowo-elektronicznymi podkładami dawał nadzieję na równie ciekawe emocje w przypadku “macierzystej” twórczości amerykanina o chileańskich korzeniach.
“Space Is Only Noise” to jednak nieco inna szuflada. Continue reading
Potęga muzyki noise tkwi w istocie formy gatunku. Założenie jest proste: głośno i z przytupem. Ta niejaka konwencja eksperymentalnej muzyki XXI wieku wiąże się z muzycznym nihilizmem, którego działalność obecna była w połowie lat siedemdziesiątych w Wielkiej Brytanii. Mowa tutaj o smutnych buntownikach z Industrial Records, którzy swoim nienagannym, poddanym surowej dyscyplinie minimalizmem w równym stopniu zachwycali jak intrygowali. Nietrudno zmiarkować, że odbiorcami tej specyficznej muzyki były zastępy dekadenckiej młodzieży jarającej się srogo sadomasochizmem i samobójstwami. Throbbing Gristle byli w dość osobliwy sposób kontynuatorami Baudelaire’a. Szalona dosłowność, sugestywny realizm. Gdyby nie oni, malowany Trent Reznor pozostałby podrzędnym keyboardzistą a Swans grałoby country.
“Leaf” to jeden z kilku tracków A$APa wyprodukowanych przez Clamsa Casino, które trafiły na mixtape “LiveLoveAsap”. Podobnie jak reszta materiału młodego rapera z Harlemu, która wyszła spod rąk Clamsa jest to wolny, mglisty i pełen luzu oraz przestrzeni track, który spodoba się każdemu kto lubi “niedzielne” dźwięki. Enjoy!
Na stronie T-Mobile Music The Freuders zostali scharakteryzowani jako “warszawski, minimalistyczny kolektyw muzyczny stawiający na solidność sekcji rytmicznej zalanej sosem gitarowym, doprawiony szczyptą wokali”. Continue reading